«Շքեղության գլամուրային պատրանք» կամ մտածված ներկայացում. Ինչպես Love Luxury-ն Hermès-ի վերավաճառքը վերածեց վիրուսային շոուի
- 4 days ago
- 2 min read
Լոնդոնի և Դուբայի միջև գործող դիզայներական ձեռքի պայուսակների վերավաճառող Love Luxury-ն հայտնվել է վիճաբանության կենտրոնում, այն բանից հետո, երբ ներքին անձինք կասկածի տակ են դրել դրա սոցիալական ցանցերում տարածված վիրուսային բովանդակության իսկությունը։
Ադամ և Էմիլի Աբրահամների կողմից հիմնադրված ընկերությունը վերջին տարիներին դարձել է շքեղ աքսեսուարների վերավաճառքի շուկայում նշանակալի խաղացող։ Ըստ Daily Mail-ի՝ ապրանքանիշն ունի խանութներ Լոնդոնի Նայթսբրիջում և Դուբայում, և դրա սոցիալական ցանցերը պարբերաբար միլիոնավոր դիտումներ են հավաքում Hermès-ի ձեռքի պայուսակների տասնյակ և հարյուր հազարավոր ֆունտ ստերլինգով վաճառվող գրավիչ տեսանյութերի շնորհիվ։
Այս տեսանյութերի բանաձևը պարզ է և անմիջապես ճանաչելի. «հաճախորդը» մտնում է խանութ, խնդրում է տեսնել հազվագյուտ մոդելներ, որից հետո աշխատակիցները ցուցադրում են թանկարժեք իրերը, և գնորդները խոշոր գնումներ են կատարում տեսախցիկի առջև՝ երբեմն մեկ տեսարանում գերազանցելով 100,000 ֆունտ ստերլինգը։ Այս տեսանյութերը լայնորեն տարածվում են TikTok-ում և Instagram-ում՝ ստեղծելով շքեղության արագ, գրեթե թատերական սպառման պատկեր։
Այնուամենայնիվ, այն, թե որքանով են այս տեսարանները արտացոլում իրականությունը, այժմ ավելի ու ավելի հարցեր են առաջացնում։ Ըստ ապրանքանիշի ներքին գործունեությանը ծանոթ աղբյուրների՝ բովանդակության մեծ մասը կարող է բեմադրված լինել։ Ներքին աղբյուրները պնդում են, որ շատ «գնումներ» կամ նախապես պայմանավորված են, կամ վերստին նկարահանվում են տեսախցիկի համար, և որոշ «հաճախորդներ» կարող են կապված լինել հենց ապրանքանիշի հետ։
Լրացուցիչ ուշադրություն է գրավել ընկերության կողմից հրապարակված աշխատանքի հայտարարությանը, որտեղ Love Luxury-ն փնտրում է ոչ թե ավանդական վաճառողի կամ նույնականացման մասնագետի, այլ ռեալիթի շոուների բովանդակության հեղինակի։ Նկարագրության մեջ հստակ նշվում է «դրամատիկ սյուժեներ» ստեղծելու և իրական կյանքը կառուցվածքային պատմությունների վերածելու անհրաժեշտությունը՝ «Քարդաշյանները» կամ «Selling Sunset»-ի նման շոուների ոճով։
Սա կասկածներ է առաջացրել, որ ապրանքանիշի վիրուսային տեսանյութերը ինքնաբուխ վավերագրական ֆիլմեր չեն, այլ ուշադիր բեմադրված արտադրություններ, որոնք ստեղծվել են ռեալիթի շոուների կանոններին համապատասխան։
Ապրանքանիշի հիմնադիրները հրապարակայնորեն հերքում են ընկալումները մանիպուլյացիայի ենթարկելու մեղադրանքները՝ թափուր աշխատատեղը վերագրելով հեռուստատեսային նախագծի հնարավոր զարգացմանը, այլ ոչ թե ներկայիս բովանդակության խմբագրմանը։ Այնուամենայնիվ, աղբյուրները պնդում են, որ սցենարային մոտեցումը վաղուց է եղել իրենց մեդիա ռազմավարության հիմքում։
Հոդվածը հատուկ շեշտադրում է կատարում ապրանքանիշի ընտանեկան ասպեկտի վրա։ Հիմնադիրների դուստրը՝ 13-ամյա Մաալին, նույնպես ակտիվորեն ներգրավված է ընկերության հանրային կերպարի ձևավորման գործում և արդեն ունի իր սեփական հետևորդները սոցիալական ցանցերում: Նա պարբերաբար հայտնվում է ապրանքանիշին վերաբերող տեսանյութերում, այդ թվում՝ նորաձևության միջոցառումներին և թանկարժեք աքսեսուարների ցուցադրություններին։
Որոշ հրապարակումներ, որոնցում նա ներկայացված է, ներառում են տասնյակ և նույնիսկ հարյուր հազարավոր ֆունտ ստերլինգ արժողությամբ շքեղ իրեր, ինչը հետագայում բանավեճ է առաջացնում մարքեթինգի և հանրային կերպարի սահմանների վերաբերյալ։
Հակասություններին չնայած՝ Love Luxury-ն շարունակում է աճել՝ ամրապնդելով իր դիրքերը շքեղ ապրանքների վերավաճառքի ոլորտում: Այնուամենայնիվ, իր առևտրային հաջողության հետ մեկտեղ, աճում է նաև մի կարևոր հարց. որտե՞ղ է ավարտվում շքեղ ապրանքների իրական վաճառքը և սկսվում ուշադիր կազմակերպված շոուն։
Աշխարհում, որտեղ ապրանքանիշի վստահությունը հիմնական արժույթն է, իսկության վերաբերյալ ցանկացած կասկած կարող է ավելի արժեքավոր լինել, քան ցանկացած Hermès պայուսակ՝ նույնիսկ ամենահազվագյուտը։
