ՆԻԿՈԼԸ ՊԵՏՔ Է ՀԵՌԱՆԱ ՈՉ ԹԵ ԱՐԱԾՆԵՐԻ, ԱՅԼ ՉԱՐԱԾՆԵՐԻ ՀԱՄԱՐ

Երբ լսում ես Նիկոլի եւ նիկոլականների խոսույթում առկա այդքան շատ ադրբեջանականությունն ու թրքասիրությունը, ակամայից մտածում ես, որ սրանք Հայաստանի խնդիրներից ավելի շատ Արեւմտյան Ադրբեջան կառուցելու մասին են մտածում: Այնինչ, ինչպես Նիկոլի ու նիկոլականների, այնպես էլ այսօրվա հայկական իրականության խնդիրները ոչ թե Արեւմտյան Ադրբեջան կառուցելու թուրք-ադրբեջանական տանդեմի վճռականությունից, այլ սեփական խնդիրները հասկանալու մեր անկարողությունից են գալիս: Հայաստանի այսօրվա խնդիրները ո՛չ Ադրբեջանից հնչող սպառնալիքները եւ ո՛չ էլ Թուրքիայից եկող ճնշումներն են: Դրանք Նիկոլին ու նիկոլականներին իշխանությունից հեռացնել չկարողանալուց ու այլեւս երբեք Հայաստանն Արեւմտյան Ադրբեջանի հետ շփոթող իշխանություն թույլ տալ չկարողանալուց են գալիս: 

Այո, առաջնային խնդիրը Նիկոլին ու նիկոլականներին իշխանությունից հեռացնելն է, սակայն կարեւոր է նրանք իշխանությունից պետք է հեռացվեն ոչ թե այն պատճառով, թե ինչն են արդեն արել, այլ՝ այն, թե ինչն այսօր պետք է անեն, բայց չեն անում: Իշխանությունից պետք է հեռացվեն՝ սահմաններում Հայաստանի տարածքային ամբողջականության շրջանակներում խաղաղություն, իսկ երկրի ներսում համերաշխություն ու հանդուրժողականություն չհաստատելու համար: Պետք է հեռացվեն՝ երկրի տնտեսությունը չարդյունաբերականացնելու, գյուղատնտեսությունը ժամանակակից գյուղատնտեսություն չդարձնելու, տեխնոլոգիականացված ռազմարդյունաբերություն չհիմնելու, բանակը երկրին սպառնացող մարտահրավերներին համապատասխան չսպառազինելու ու չբարեփոխելու համար:

Նրանք պետք է հեռացվեն նաեւ երկրի արտաքին քաղաքականությունը չդիվերսիֆիկացնելու, ավելի ճիշտ՝ դիվերսիֆիկացման անվան տակ այն ճամբարափոխության մասին ու ճամբարափոխության համար քաղաքականություն դարձնելու համար: Նիկոլն ու նիկոլականներն իշխանությունից պետք է հեռացվեն ոչ միայն այն պատճառով, որ այսօր չեն անում այն, ինչը պետք է անեն, այլեւ՝ այն, որ այսօր անում են այն, ինչը որ չպետք է անեն:

Նրանք պետք է հեռացվեն, որովհետեւ Եկեղեցու վրա չպիտի հարձակվեն, բայց հարձակվում են: Պետք է հեռացվեն, որովհետեւ դեմոգրաֆիական խնդիրներ ունեցող երկրում նորածիններին միանվագ տրվող օգնությունը չպիտի նվազեցնեն, բայց նվազեցնում են: Պետք է հեռացվեն, որովհետեւ թոշակն ու նվազագույն աշխատավարձն առանց բարձրացնելու իրենց պարգեւավճար չպետք է բաժանեն, բայց բաժանում են: Պետք է հեռացվեն, որովհետեւ չպետք է անարդյունավետ ու չհիմնավորված վարկերով երկրի վարկային պորտֆելը մեծացնեն, բայց մեծացնում են: 

Պետք է հեռացվեն, որովհետեւ ջրամբարաշինության ծրագիրը չպետք է ձախողեն, բայց ձախողել են: Պետք է հեռացվեն, որովհետեւ երկրի բնական պաշարների ճիշտ կառավարմանը չպիտի մատների արանքով նայեն, բայց նայում են:

Այսպես կարող ենք երկար շարունակել, սակայն եկեք սահմանափակվենք այսքանով: Ուղղակի արձանագրենք, որ նրանք պետք է հեռանան ոչ միայն այն պատճառով, որ նրանց գալն է սխալ եղել, այլեւ՝ այն, որ նրանց մնալը գալուց ավելի սխալ կլինի:

Գալուստ ՍԱՐԳՍՅԱՆ